သေမင်းရဲ့ လှောင်အိမ်...အပိုင်း ၂ ဇာတ်သိမ်း
ကို"ကငိုနေပြီလား မျက်ရည်ဘဲထွက်သေးတာ သေးမထွက်သေးဘူးဘဲ ဟုဆိုကာ လီးကို ဆက်တိုက် ဆူးဘောလုံးနဲ့ ပစ်တော့လေသည် မျိုးနေလင်း နာလွန်းလို့ တော်ပါတော့ မလုပ်ပါနဲ့ တော့ အော်ကာ သူ့လီးမှာတော့ နာလွန်းလို့တစ်စက်စက်တုန်ရင်း ကြောက်သေးတွေတောင်ပန်းထွက်လာတော့သည် ထိုခါမှသူမက သေးတွေနဲ့ညစ်ပတ်လိုက်တာ သူ့ကိုလက်ကသံကွင်းတွေဖြုတ် ပေးလိုက်ပြီးတာနဲ့ရေချိုးပေးထားကြားလား ဟိုဘက်ကခွေးတွေကိုရော ဟုတ်ကဲ့မမလေး သံကွင်းတွေဖြုတ်လိုက်တာနဲ့ အစာကိုအငမ်းမရထိုင်စားရင်း သူ့လီးသူပြန်ကြည့်မိလိုက်တော့ ဆူးဒဏ်ကြောင့် အနီစက်တွေ နဲ့ ဥတွေမှာလဲအပြည့် ဖင်တွေမှာလဲ အနီရောင် အပိန့်ကြီးတွေက စမ်းကြည့်လိုက်ရင် နာဆဲ မျိုးနေလင်းအစာတွေအကုန်စားပီးတာနဲ့ ယောကျာ်းနှစ်ယောက်က သူ့လက်ကသံကွင်းတွေကိုပြန်ချည်ထားကာ ရေပိုက်ယူလာပြီး ကားဆေးတဲ့ပန့်ကြီးနဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးနေရာအနှံ ရေနဲ့ထိုးချနေတော့သည် ပထမဆုံးခြေထောက်တွေ ခြေထောက်တွေကနေမှတစ်ဆင့်ပေါင်တွေ ပေါင်တွေကနေ ဖင် လီးတွေ ဥတွေ စောနက ဆူးဒဏ်တွေကြောင့်စပ်ဖျင်းဖျင်းနေရာတွေက ရေအားများတာကြောင့်နာလာကာ လူးလိမ့်နေရင်း တစ်ခြားသူတွေကိုကြည့်မိတော့ သူများတွေကိုကျ ရိုးရိုး ရေပိုက်နဲ့ဖြန်းနေပေမဲ့ သူဘဲ ...